(1475 S. K. m. 14) (HG. 16.11.1983 T. 1981/9-1067 E. 1983/1169 K.)
Dava: Davacı, noksan ödenen kıdem taznminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İş Kanunu'nun değişik 14. maddesinin ilk fıkrası hükmünce kıdem tazminatının hesabında işçinin işe başladığı tarihten itibaren hizmet akdinin devamı süresince her geçen yıl tam yıl gözönünde tutularak ve yıldan artan süreler de maddede öngörülen oran üzerinden değerlendirilecektir. Davacının raporu bulundğu süre içerisinde işyerinde çalışması söz konusu değildir. İşçinin hizmet sözlemesinin bozulmaması itibariyle kısa süreli rapor dönemi kıdem tazminatında dikkate alınmakla beraber bu süre makul ölçüyü aştığı takdirde sözleşme askıya alınmış sayılarak yukarıda değinilen 14. maddesindeki tam yıla dahil edilmemeli ve kıdem tazminatı hesabına katılmamalıdır. Hukuk Genel Kurulu da 16.11.1983 gün ve Esas 1981 9-1067, Karar 1169 sayılı kararında da aynı görüş benimsenmiştir. Olayda davacının 18.10.1949 ile 8.5.1952 tarihleri arasında uzun bir süre raporlu olduğu anlaşıldığından bu dönemin az önce açıklanan esasları uyarınca kıdem tazminatında dikkate alınmaması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterile nedenlerle BOZULMASINA (...) 28.12.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy