(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Davacının 6.4.1966 - 23.10.1973 tarihleri arasındaki çalışmalarının daha sonraki çalışması için ödenen kıdem tazminatı hesabına dahil edilmediği, tutuklanması nedeniyle dahil edilemeyeceği davalı tarafından da açıklıkla kabul edilmektedir. Bu halde doğmadığı savunulan bir hakkın ibrası mantık kurallariyle bağdaşamayacağından sonraki hizmeti ile ilgili ibra kapsamında olduğu düşünülemez.
Öbür yandan davacının ilk dönem çalışması işyeri ile alakalı olmayan tutukluluk nedeniyle bir haftadan fazla devamsızlık hali dairemizin son uygulamalar içinde şahsa bağlı zorunlu sebeb kabul edildiği, işverenin ihbarsız fesih hakkının doğduğu, ancak İş Kanunun 14. maddesindeki kurallara göre kıdem tazminatı ödeneceği kabul edilmiştir.
Dosya içinde emsal gösterilen kararlarında tamamen aynı nitelikte bulunduğu söylenemez. Bu itibarla mahkemenin özellikle ibraya dayalı kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan sebebten davacı yararına BOZULMASINA, 19.1.1984 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy