(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, askere gitmesi sebebiyle hizmet aktini bozmuş, 12.6.1958-23.1.1963 tarihleri arasındaki hizmeti karşılığı kıdem tazminatını da almıştır. Askerlikten sonra da 17.3.1969 tarihinde tekrar işyerine girmiş, bu hizmetini 20.9.1983 tarihine kadar sürdürmüş, bu tarihte emekli olarak bu ikinci dönem hizmetinin kıdem tazminatını da yasal ve akti koşullar içerisinde ayrıca almıştır.
Davacı, toplu iş sözleşmesinin 136. maddesi ile yasa hükmüne dayanarak her iki hizmetin birleştirilip bütün hizmet süresi için son ücret üzerinden kıdem tazminatı istemiştir. Gerçekten İş Kanunu'nun değişik 14'üncü maddesinde emeklilik halinde bütün kamu kurum ve kuruluşlarında geçen hizmetlerin birleştirileceği, son kamu kuruluşunca son ücret üzerinden kıdem tazminatı ödeneceği esası getirilmiş ise de, aynı maddenin devamı fıkralarında ve özellikle 8'inci fıkrada bu esasa bazı kısıtlamalar ve sınırlamalar getirilmiş, aynı kıdem süresi için bir defadan fazla kıdem tazminatı ve ikramiye ödenmeyeceği kuralı da bu sınırlamalar içinde yer almıştır. Üstelik Yasa'da yer alan bu hükümlere buyurucu nitelik verilmiş, bunlara aykırı hareket aynı Yasa'nın 98'inci maddesinde cezai yaptırma bağlanmıştır. Çalıştığı önceki hizmet süresi için aldığı kıdem tazminatını sözleşme hükümlerine göre iadesi aynı sürenin kıdem tazminatında ikinci bir değerlendirmeye yol açacağından maddenin 8'inci fıkrasındaki sınırlama esasına aykırı düşür.
Bu itibarla davanın reddi gerekirken, kabulü yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 29.01.1986 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy