(1475 S. K. m. 35)
Dava: Davacı, fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı davalı belediyede itfaiyeci olarak çalışmaktadır. Çalışma şekli 24 saat işyerinde kalmak, 48 saat izinli veya istirahatlı olmak şeklinde uygulanmaktadır. Bu çalışma biçimi hakkında taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Davacı işyerinde kaldığı günlerdeki 24 saatin tamamında çalıştığını iddia ederek haftalık 45 saatin üzerinde kalan sürenin fazla mesai teşkil ettiğini bildirerek fazla mesai ücreti istemiştir.
Mahkeme bilirkişiye yaptırdığı inceleme sonunda istek gibi karar vermiştir.
Bir kimsenin uyku ve diğer tabii ihtiyaçlarının giderilmesi için geçecek zamanı da kapsayan bir fazla mesainin düşünülemeyeceği ortadadır. Bu itibarla söz konusu edilen ihtiyaçlar için geçecek zaman tespit edilip bunun 24 saatlik süreden tenzil edilmesi ve arta kalan süreye göre fazla mesainin saptanması icap eder.
Mahkemenin bu hususları dikkate almaksızın hüküm tesis etmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, 19.12.1985 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy