(1475 S. K. m. 14) (506 S. K. Geç. m. 21)
Dava: Davacılar, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir. Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir. Hüküm, süresi içinde davacılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar evlenme sonucu iş akitlerini feshettiklerini ve Sosyal Sigortalar'dan toptan ödeme almak için başvurduklarını ileri sürerek kıdem tazminatı isteğinde bulunmuşlardır.
Gerçekten İş Kanunu'nun değişik 14 üncü maddesinde toptan ödeme almak amacıyla iş aktinin feshi kıdem tazminatını gerektirecek sebebler arasında sayılmıştır. Öbür yandan 506 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 899 sayılı kanunla değişik ilgili maddesinde, evlenen kadınların işten ayrıldıkları tarihten itibaren bir sene içinde işinden ayrılmış olmaları halinde toptan ödemeye hak kazandıkları ve yazılı talepleri üzerine kendilerine toptan ödeme yapılacağı hükme bağlanmıştır. Her iki yasa hükümlerinin birlikte incelenmesinde evlenen sigortalı kadının biriken primlerini yasada öngörülen süre içerisinde toptan ödeme için yazılı başvurması ve ödeme yapılması halinde kıdem tazminatına hak kazanacağı yorumlayıcı hukuk kuralı olarak benimsenmiş ve 2869 sayılı Yasa'dan önce Yargıtay uygulamalarında bu görüş sürdürülmüştür. 30.7.1983 tarihinde yürürlüğe giren 2869 sayılı Yasa toptan ödeme koşulunu da kaldırmış evlenen kadınların bir sene içinde akitlerini feshetmeleri halinde kıdem tazminatına hak kazanacakları esasını kabul etmiştir.
Davacıların evlenmeleri ve bu sebeple iş akitlerini feshetmeleri 2869 Sayılı Yasanın yürürlüğünden önceye rastladığından bu yasadan yararlanamazlar. Ancak yukarıda açıklanan yerleşik uygulama gereğince evlenme sebebiyle fesih ile beraber toptan ödeme için yazılı başvurmuş ve toptan ödeme almışlar ise bu takdirde kıdem tazminatları haklarının doğduğunun kabulü gerekir. Davada bu yön ileri sürülüp iddia edildiği halde iddia doğrultusunda bir araştırma ve inceleme yapılmamış olması ve eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan hususlar gereğince davacılar yararına BOZULMASINA,peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.5.1985 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy