(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, gecikme zammının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılar, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Toplu sözleşmelerde gecikme zammı adı altında düzenlenen ödeme, kıdem tazminatının geç ödenmesi sebebiyle en yüksek devlet tahvili için öngörülen faiz oranında bir ödemedir. Bu niteliği itibariyle gecikme zammının hukuki yönden geçmiş günler faizinden farkı yoktur. Daha değişik ve açık ifadeyle gecikme zammı geçmiş günler faizidir.
Öbür yandan B.K. Borçların fer'ilerinin sukutunu düzenleyen 113. maddesinde kefalet, rehin ve sair fer'i hakların asıl borcun tediyesi sırasında düşeceği hükme bağlanmış ancak işleyen faizlerini talep hakkının saklı tutulduğunun beyan edilmesi halinde sonradan bunların istenebileceği belirtilmiştir.
Davacı, asıl alacağı oluşturan kıdem tazminatının 1.591.933.70 lirayı 14.9.1982 tarihinde almış ve ödeme sırasında da bu alacağın geçmiş günler faizini saklı tutuğuna dair bir beyanda bulunmamıştır. Böylece bu miktar alacağın fer'isi niteliğinde bulunan gecikme zammı talep hakkı sukut etmiştir. Çok sonra verilen ihtirazi kayıt dilekçesi düşen hakkın ihyasına yetecek hukuki bir belge değildir. Mahkemenin bu miktar kıdem tazminatı için de gecikme zammına hükmetmesi bu itibarla hatalıdır.
3 - Kabul şekli itibariyle yukarıda anlaşıldığı gibi gecikme zammı tamamen geçmiş günler faizi niteliğinde bulunduğundan faize faiz yürütülmesi B.K. 104. maddesine aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.09.1985 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy