(275 S. K. m. 3)
Dava: Davacı, tatil ücretiyle vardiya zammının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir. Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, vardiya usulü çalıştığını iddia ederek haftalık vardiyalı çalışması sonunda hafta içinde verilen bir gün dinlenme karşılığı ücreti ve vardiya zammı istemiştir. İstek 1.2.1982 ile 21.12.1981 tarihleri arasını kapsamaktadır.
Dosyada bulunan 1976-1978 tarihleri arasına ilişkin Toplu İş Sözleşmesi'nde hafta tatili ücreti ile vardiya usulü çalışmalardan söz edilmekte ve hafta tatili günü olan pazar günü vardiye içinde kaldığında ona karşılık hafta içinde bir gün izin verileceği ve bu günü ait ücretinin % 100 farkı ödeneceği, hafta içinde bir gün izin verilmeden çalıştırılması halinde ise, % 200 zamlı ücret ödeneceği yazılıdır. 1978-1980 tarihleri arasına ilişkin Toplu İş Sözleşmesi'nde de önceki sözleşmenin ilgili maddesine yollama yapılmıştır. Bu Toplu İş Sözleşmesi sona erdikten sonra henüz yenisi yapılmamış ancak Toplu İş Sözleşmesi ileride akdedilmek üzere 6.9.1980 tarihli bir protokol imzalanmıştır. Bu protokol ile bazı haklar için hüküm getirilmiş, bazıları ise, ilerde yapılacak TİS'ne bırakılmıştır. Şu durumda az önce süzü edilen önceki TİS'nin normatif hükümleri istek tarihlerini kapsayan dönemde hizmet akti hükmü olarak devam etmektedir. 275 sayılı kanun'un 3. maddesine göre TİS'nde aksi belirtilmedikçe hizmet aktinin işçi lehindeki hükümleri geçerlidir. Söz konusu TİS'nin ilgili hükümlerinin hizmet akti olarak devam ettiğinin kabulü ile hüküm tesisi gerekir. O halde, bu hususlar gözönünde tutulmak suretiyle bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde isteklerin reddine dair karar verilmiş olması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde ilgiliye iadesine 4.12.1985 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy