(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 1475 sayılı İş Yasası'nın değişik 14'üncü maddesinde, hangi hallerde kıdem tazminatı verileceği hükme bağlanmıştır. İşçinin işyerini kendiliğinden terk ederek sözleşmeyi bozması (istifa) hali, anılan maddede sayılan sebepler arasında yer almamıştır. Bu nedenle, istifa halinde kıdem tazminatı ödenmez.
Olayda, davacının yeraltı çalışmalarında işin niteliğinden kaynaklanan kısa süreli ara vermelerden başka ve 1958 -1963 tarihleri arsındaki hizmetleri sonunda, işi bırakıp uzunca bir süreden sonra tekrar işe girdiği anlaşılmaktadır. İşyeri ve şahsi sicil dosyasında mevcut kayıtlarla da doğrulanan bu olgu, istekli ve iradi terkin varlığını kabule yeterli bir sebep teşkil ettiği halde, tazminatının hesabında göz önünde tutulmuş olması yasaya ve Dairenin yerleşmiş uygulamasına aykırı olup, bozma nedenleri sayılmıştır.
O halde, davalının bu yönü amaç tutan temyiz itirazı kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, 24.03.1986 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy