(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, ikramiye ve ücret alacağı farkı ile diğer sosyal yardımlardan doğan alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Mahkemece, her ne kadar davacının işverenden izin almaksızın veya haklı bir sabebe dayanmaksızın işine devam etmediği ve bu nedenle iş aktinin feshinin haklı nedene dayandığı kabul edilerek ihbar ve kıdem tazminatı isteği reddedilmişse de; bundan önce, davacının, 1.5.1985 tarihli dilekçe ile işverene müracaat edip, işçilik haklarının bir süreden beri ödenmediğini ileri sürerek, ödenmemesi sebeplerini sorup ödenmesinin, iş akti feshedilecekse bunun da tarafına bildirilmesini istediği; buna göre, işverenden bir cevap beklediği ve bu bekleme süresinde işine devam etmediği, buna rağmen işverenin bir cevap vermeğe dahi lüzum görmeden iş aktini feshettiği anlaşılmaktadır.
Geçmiş günlere ait işçilik hakları ödenmeden, hatta bu konuda bir cevap dahi verilmeden işçinin işine devam etmesinin istenmesi, en azından iyiniyet ve hakkaniyet kurallarıyla bağdaşmayan bir durum teşkil eder ve böyle bir halde de işçinin haklı bir sebebe dayanmaksızın işine devam etmediğinin kabulünde isabet olmaz.
Olayın bu anlatılan biçim ve özelliği dikkate alındığından işveren, iş aktini fesihte haklı görülemez ve bunun sonucu olarak da ihbar ve kıdem tazminatı ödenmesi gerekir. Mahkemenin bu istekleri reddetmesi doğru değildir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebepten davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halind eilgiliye iadesine, 31.3.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy