(1475 S. K. m. 26) (818 S. K. m. 126)
Dava: Davacı, davalı işyerinde 8.5.1968 ile 25.1.1984 tarihine kadar haftada 6 gün çalıştığının tespiti ile fazla çalışma parasının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsımı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, hafta tatili dışında çalıştığı halde kendisine noksan gün üzerinden ücret ödendiğini ileri sürüp, çalışıp da karşılığı ödenmeyen günlerin ücretini istemiştir. Gerçekte davacının hafta tatili olduğu anlaşılan cumartesi, pazar dışında tam çalştığı buna göre haftada beş gün çalışma karşılığı üç yevmiye ödendiği dinlenen davacı tanıklarıyla davalı kooperatif müdürü tarafından doğrulanmıştır. Haftada üç yevmiye aldığını davacı da kabul etmektedir. Bu durumda davacı işçinin haftada iki gün yevmiye alacak hesabı yapılması gerekirken üç yevmiye hesabı yapılması delillere ve yasaya aykırıdır.
3- Davalı taraf cevap layıhasıyla süresinde zamanaşımı def'inde bulunmuştur. İsteği oluşturan ücret alacağı ise beş yıllık zamanaşımına tabidir. İstek tarihine göre beş yıldan daha önceki alacak zamanaşımına uğradığı halde bu def'i nazari dikkate alınmadan daha önceki sürelerin ücret alacağına hükmedilmesi de ayrıca bir yanılgıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukardaki açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 16.4.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy