(818 S. K. m. 62, 63)
Dava: Davacı, davalıya fazla ödenen kıdem tazminatının geri alınmasına karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmekle; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Davacı Sümerbank, davalı işçiye kıdem tazminatı ödenirken fazla ödeme yaptığını iddia ederek, bu fazla ödeme ile ilgili olarak istirdat davası açmıştır. Mahkeme, davayı önce bir zamanaşımından ret etmiş davacının temyizi üzerine karar bozulmuş, mahkeme bozmaya uymuş ve bu defa davacının parayı harcamış olduğunu, bu para ile bir biriktirme yapmış olduğunun ispat edilmemiş bulunduğundan bahisle davayı yine ret etmiştir.
B.K.nun 63. maddesinde, haksız olarak bir şeyi istifa eden kimsenin bunun istirdadı zamanında elinden çıkmış olduğunu ispat ettiği miktar nisbetinde ret ve iade ile mükellef olmadığı belirtilmiştir. Buradaki elinden çıkmış olma hali mal varlığındaki artan dışındaki harcamaları gösterir. Mal varlığında bir artma varsa bu elden çıkmış olarak kabul edilemez ve bunun ispatı yeni mal varlığında artma olmaksızın elden çıkmış olduğunun ispatı bu şeyi istifa eden kimseye aittir. Bu itibarla davada ispat yükü davalı işçiye aittir. Davalı bunu ispat etmiş değildir. Mahkemenin 63. maddeyi tavsif şekli de hatalıdır. Bu itibarla konu hakkında gerekli inceleme yapılarak BK. nun 62. maddesine girecek şekilde hatalı bir ödeme varsa bunun miktarı da tespit edilerek hüküm altına alınması gerekir. Mahkemenin yazılı şekilde davayı reddetmiş olması isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı nedenle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.4.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy