(1086 S. K. m. 375) (1475 S. K. m. 1, 5, 13, 14, 35, 49)
Davacı, fazla çalışma ve ücretli izin alacağı, ihbar ve kıdem tazminatı ile asgari ücret farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Hizmet akdinin davacı ile değil, başka bir yerde T.C. Emekli Sandığına tabi olarak kalorifer işinde vardiya usulü ile çalışan ve vardiya saatleri dışındaki sürede hizmet etmesi kararlaştırılan kocası ile yapıldığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacı şahitleri, davacının kapıcı olarak hizmet gördüğünü söylemişlerse de, bunların bazılarının bilgisinin duyguya müstenit olduğu anlaşıldığı gibi, düzenli ve istikrarlı bir çalışmayı da belirtmemişlerdir. Davalı şahitleri ise, davacının kapıcı olarak hizmet vermediğini, apartmanda ve başka yerlerde gündelikçi olarak çalıştığını, kapıcılık görevini diğer işyerindeki mesaisi dışında kocasının yaptığını bildirmişlerdir. Davacının sigortalı sayılması için Sosyal Sigortalar Kurumu'na başvurması üzerine iş müfettişi tarafından düzenlenen raporda da kocasının kapıcılık yaptığı, davacını kapıcı olarak çalışmadığı açıklanmıştır. Apartmanın kömür kaloriferli olduğu ve davacının kalorifercilik belgesinin bulunmadığı da belirgindir. Öte yandan kocasının vardiyalı çalışmasının normal düzene geçmesinden sonra apartmanda çalışmayacağı, faydalı olamayacağı gerekçesi ile kocasının iş akdinin feshedildiği de yine müfettiş raporundan ve karar defterinden anlaşılmaktadır. Bütün bu beyan ve bilgilerle birlikte değerlendirildiğinde davacı ile davalılar arasında bir hizmet akdinin bulunmadığının kabulü gerekir. Böyle olunca davanın reddi gerekirken aksine değerlendirme ile işçilik haklarına karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, 14.05.1986 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy