(2822 S. K. m. 25, 45) (1475 S. K. m. 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve haksız çıkış tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ile ücret alacağı ve diğer sosyal yardımlardan doğan alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacının, işyerinde zarar, memura menfi mukavemet fiilleri ve yasa dışı greve katılmış olması nedeniyle, iş aktinin haklı olarak feshedilmiş bulunduğu mahkemece kabul edildiğine göre kıdem tazminatının hüküm altına alınması doğru değildir. Nitekim Mahkeme ihbar ve haksız çıkış tazminatını aynı gerekçe ile reddetmiştir. Bu kabulde isabetsizlik yoktur. Bu itibarla kıdem tazminatı isteğinin de reddine karar vermek gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, 12.9.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy