(1475 S. K. m. 14, 17) (2822 S. K. m. 45)
Davacı, ihbar kıdem ve haksız çıkış tazminatı, ücret alacağı sosyal haklar karşılığı ile fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının işyerinde ızrar, memura menfi mukavemet fiilleri ve yasadışı greve katılmış olması nedeniyle iş akdinin haklı olarak feshedilmiş bulunduğu mahkemece kabul edildiğine göre, kıdem tazminatının hüküm altına alınması doğru değildir. Nitekim mahkeme ihbar ve haksız çıkış tazminatını, aynı gerekçe ile reddetmiştir. Bu kabulde isabetsizlik yoktur. Bu itibarla kıdem tazminatı isteğinin de reddine karar vermek gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.07.1986 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy