(2821 S. K. m. 14, 22) (743 S. K. m. 68)
Dava: K.H. ile .... İş Sendikası adına Avukat .... aralarındaki dava hakkında Ankara 2. İş Mahkemesinden verilen 3.6.1986 günlü ve 309-457 sayılı hüküm davalı sendika avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca davalı sendikanın 15/16.2.1986'da yaptığı olağan genel kuruluna katılan üyelerden 57'sinin 2821 s. Kanunun yasaklayıcı hükmüne rağmen hem bu sendikaya, hem de diğer bir sendikaya mükerrer üyelikleri nedeniyle kanuni gereğinin yapılmasına ilişkin yazının C.Savcılığına intikali üzerine C.Savcılığınca İş Mahkemesinden hem mükerrer üyeliklerin hem de bu mükerrer üyelerce yapılan genel kurulun geçersizliğinin tespiti istenmiş, mahkeme de bu kişilerin iki sendikaya birden üye olduklarını kabul ederek 2821 s.K.nun 22/1. maddesine göre bu mükerrer üyeliklerin ve genel kurulun geçersizliğini karara bağlamıştır.
Gerçekten Anayasa ve Anayasaya uygun şekilde düzenlenen 2821 S. K.nun 22 maddesinde sendikaya üye olma ve olmama serbestisi yanında aynı anda birden çok sendikaya üye olunması halinde de tüm üyelikler geçersiz sayılmıştır. Ancak uyuşmazlıkta işin özüne girilmeden önce geçersizlik iddiasının yargı önüne kim tarafından ve nasıl getirileceği sorununu çözmek gereğini bir ön mesele olarak ortaya getirmek icabeder.
Gerek 2821 sayılı özel yasada, gerek 2908 sayılı Dernekler Kanununda Valinin ve C.Savcılığının müdahele edebileceği konular açık hükümler halinde belirtilmiştir. Bu hükümler incelendiğinde dernek veya sendikaların faaliyetinin durdurulması veya kapatılması yahut da bu teşekküllerin uzuvlarının suç işlemleri haliyle ilgili olduğu görülür. Sonuç itibariyle kongrenin geçersizliği başka bir deyişle iptalini isteme hakkı M.K. 68. maddesindeki hükümle ancak dernek veya sendika üyesine tanınmış ve o da bir aylık bir hak düşürücü süreye bağlanmıştır. Mükerrer sendika üyeliğinin ve olağan genel kurulun C.Savcılığınca mahkeme önüne getirileceğine dair gerek genel hükümlerde gerek özel yasada bir hüküm yoktur. Bu itibarla istemin bu yönden reddi gerekirken kabulünde ispat görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.7.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy