(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, fazla ödenen kıdem tazminatının geri alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davalı 1.9.1970 tarihinde Çırak Okulu'na girmiş 1.7.1974 tarihinde bu okulu bitirerek işçiliğe geçirilmiş, 2.11.1982 tarihine kadar işçi statüsünde çalıştırıldıktan sonra muvazzaf askerlik nedeniyle iş akti feshedilmiş, işveren tarafından Çıraklık Okulu'ndaki dönem de dahil edilmek suretiyle kıdem tazminatı hesaplanarak ödenmiştir. Davacı işveren, sonradan Çıraklık Okulu'ndaki dönemin kıdem tazminatına dahil edilmemesi gerektiğini ileri sürerek anılan döneme ait kıdem tazminatının davalıdan geri alınması için bu davayı açmıştır. Davaya gelmeyen davalının gıyabında yapılan yargılama sonunda verilen kısa kararda aynen "fazla ödeme yapan idarenin bunun sonucuna katlanması gerekir" denilmek suretiyle istek reddedilmiştir.
BK'nun 62. maddesine göre "borçlu olmadığı şeyi ihtiyari ile veren kimse hataen kendisini borçlu zannederek verdiğini ispat etmedikçe onu istirdat edemez." Olayda, davacının ihtilaflı dönemi kıdem tazminatı hesabına dahil ederek ödeme yapmış olmasının hataya dayandığı anlaşılmaktadır. Zira, İş Kanunu'nun 5. maddesi hükmünce çıraklar hakkında İş Kanunu uygulanmaz. Böyle olunca yazılı şekilde davanın reddi yasaya aykırı olur. Bundan başka gerekçeli kararda yer verilen müzayaha hali de davalı tarafından ileri sürülüp ispat edilmiş değildir. O halde karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, 02.10.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy