(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Davacı, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü'nden 15.6.1970 tarihinden 28.4.1980 tarihine kadar işçi olarak çalışmış ve bu tarihte istifa dilekçesi vererek işinden ayrılmış ancak aynı dilekçede Bayındırlık Bakanlığı Yapı İşleri 17. Bölge Müdürlüğü'nde çalışacağını bildirerek sicil dosyasının oraya gönderilmesini istemiştir. Bu dava ile karayollarındaki çalışmasına ait kıdem tazminatını talep etmiştir.
Davacının açıkladığı bu duruma göre hizmetinin aynı Bakanlığın bir biriminden diğer birimine geçmek suretiyle bölünmeksizin sürdürüldüğü anlaşılmaktadır. Böyle olunca Karayollarında geçen hizmetinin kıdem tazminatında değerlendirilebilmesi, ancak 1475 sayılı İş Kanununun 14. maddesinin 3 ve 4. fıkraları uyarınca son ayrıldığı kamu kuruluşundan emekli olması veya toptan ödemeye hak kazanmış bulunduğunu belgelemesi şartına bağlıdır. Bu şartlar gerçekleşmedikçe her iki işyerinde geçen hizmetlerinin birleştirilmesi suretiyle kıdem tazminatı ödenmesi mümkün olamaz. Davacının son çalıştığı kamu kuruluşundan emekli olmak yada toptan ödeme almak amacıyla iş aktini feshettiği anlaşılmamaktadır. Şayet, henüz böyle bir fesih yok ise, dava hakkı doğmamış olacağından davanın bu sebeble reddi gerekir. O halde bu konuda İş Kanununun 14. maddesindeki şartların gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, bu yönden bir araştırma ve inceleme yapılmadan önceki işveren aleyhine açmış bulunduğu böyle bir davanın kabulü isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 14.10.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy