(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir. Hüküm, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı 3.9.1964 Ekim 1968 tarihleri arasında D.S.İ. daha önce 1960, 1961, 1964 senelerinde de aralıklı olarak Karayolları Genel Müdürlüğündeki çalışmalarının en son emeklilik sebebiyle işten ayrıldığı davalı kamu kuruluşunca kıdem tazminatı hesabına katılmadığını ileri sürerek bakiye kıdem tazminatı istemiş ve bu aralıklı çalışmalarına ilişkin olarak belgeler ibraz etmiştir. Bu belgelerin doğruluk derecesi araştırıp tespit edilerek gerçekten çalışmış ise 1475 sayılı İş Kanununun 3220 ve 2869 sayılı kanunlarla değişik 14/4 üncü maddesine göre kıdem tazminatı içerisinde bu hizmetlerinin değerlendirilmesi icap eder.
Davalının kıdem tazminatına uygulanacak İş Kanunu 3008 ve 931 sayılı İş Kanunları olmayıp bu kanunları yürürlükten kaldırarak yerlerine kaim olan ve davacının emekli olduğu tarihte yürürlükte bulunan 1475 sayılı İ.K.'dir. Mahkemenin yanlış değerlendirme ile ve yukarda açıklandığı üzere gerekli inceleme yapmadan davayı reddetmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, 22.10.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy