(5521 S. K. m. 1) (1475 S. K. m. 5, 14, 35, 49) (3008 S. K. m. 2)
Davacı; kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ile tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, davalının 1950 senesinden beri evinde aşçıbaşı ve diğer ev hizmetlerinde çalıştığını ileri sürerek bu dilekçede yazılı işçilik haklarını istemiştir. Dinlettiği tanıklar da hep davacının ev hizmetlerinde çalıştığından söz etmişlerdir. Ev hizmetlerinde hizmet akdi ile çalışan kimseler ise, 3008 sayılı İş Kanununun 2/d ve 1475 sayılı Kanunun 5/4. maddelerinde, bu Kanunların uygulama kapsamı dışında tutulmuş ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun görevi belirleyen 1. maddesinde de aynı durumdaki çalışmalar görev dışında bırakılmıştır. Mahkemelerin görevlerinin yasalarla belirleneceği anayasal bir kuraldır. Yasa bu tür çalışmalardan doğan uyuşmazlıklar için İş Mahkemelerin görevli kılmadığına, bu hususun mahkemece re'sen dikkate alınması gerekeceğine göre, olayda görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasının incelenmesine geçilerek yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.11.1986 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy