(506 S. K. m. 26) (818 S. K. m. 47)
Davacılar, murislerinin meslek hastalığı sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları manevi zararın ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir. Yerel mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacıların tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalının temyizine gelince: Davacıların murisinin meslek hastalığından öldüğüne dair dosyada bir belge yoktur. Miras bırakan ölmeden önce, fakat emekli olduktan sonra kendisinde tespit edilen, ancak maluliyet oranı belirlenmeyen meslek hastalığından dolayı açtığı davada sulhen manevi tazminatını almıştır. Şayet o davadan sonra meslek hastalığının artması nedeniyle ölüm meydana gelmişse, davacılar ancak o takdirde ve onun etkisi oranına göre kendileri için manevi tazminat isteyebilirler. Bu konuda gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan meslek hastalığı ölümü nedeniyle manevi tazminata hükmedilmiş olması isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın ikinci bentte gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 01.12.1986 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy