(1475 S. K. m. 13, 14) (2821 S. K. m. 31)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile işten çıkarılma ödencesi, hafta ve genel tatil gündelikleri ile fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tayrafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının sendikaya üye olması nedeniyle işinden çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin kabulü de bu yöndedir. İşçinin sendikaya üye olması nedeniyle işinden çıkarılması hali ise, 1475 sayılı İş Kanunu'nun 13'üncü maddesinin sondan bir önceki fıkrasındaki kötüniyeti oluşturur 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 31'inci maddesinin son fıkrasındaki tazminat ise hukuki nitelikçe bundan farklıdır. Ve çoğun içinde azında bulunacağı kuralından hareketle kötüniyet tazminatınca hükmetmek gerekirken olaya uymayan Sendikalar Kanunu'nun 31'inci maddesinin son fıkrasına göre tazminata karar verilmiş olması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle Bozulmasına, 1.2.1988 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy