(1475 S. K. m. 9, 35)
Dava: Davacı, hafta, genel tatil ve bayram gündelikleri, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası, ev kirası yemek bedeli ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsaamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacıya, 22.5.1983 tarihine kadar geçen süre için fazla mesai ücreti olarak 167.000 TL. ödendiği uyuşmazlık konusu olmamıştır. Şayet davacı bu miktar fazla mesai ücretin alırken itirazı kayıt koymamış ise, 22.5.1983 tarihinden önceki dönem için artık daha fazla mesai yaptığını iddia ederek istekte bulunamaz. Yargıtay İçtihatları bu yöndedir. O halde, davacının itirazı kayıt koyup koymadığı sorulup, araştırılmak ve itirazi kayıt koymadığı anlaşıldığı takdirde 22.5.1983 tarihinden önceki için fazla mesai isteğini reddetmek gerekir. Bu husus tespit edilmeden anılan dönem fazla mesai hesabında nazara alınarak sonuçta tüm süre için bulunan miktardan ödenenin mahsubu suretiyle hüküm tesisi doğru değildir.
3- Taraflar arasında yapılan sözleşme 19.8.1979 tarihini taşımakta ise de davacının fiilen işe başlama tarihi 1.10.1979'dur. Nitekim kıdem tazminatı hesabından 1.10.1979 tarihi başlangıç olarak alınmıştır. Şu durumda diğer işçilik haklarının hesabında da 1.10.1979 tarihi başlangıç olarak alınması gerekir. Daha önceki sözleşme tarihin başlangıç alınması yanlıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerden BOZULMASINA, 5.2.1988 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy