(2822 S. K. m. 7, 9)
Dava: Toleyis Sendikası Genel Başkanlığı (...) ile Emek İnşaat ve İşletme A.Ş. Genel Müdürlüğü (...) aralarındaki dava hakkında Ankara 4. İş Mahkemesinden verilen 2.2.1987 günlü ve 1427/32 sayılı hüküm davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Taraflar arasında Büyük Efes Oteli, Büyük Tarabya Oteli, Maçka Oteli, Büyük Ankara Oteli, Stat Oteli ve Çelik Palas Oteli işyerlerini kapsayan 1.1.1985 - 31.12.1986 tarihleri arası iki yıl süreli olarak 1.1.1986 tarihinde işletme düzeyinde akdedilen T.İ.S.'nin "ücret artışı" başlığını taşıyan 28 inci maddesinin 1- A fıkrasıyla bu T.İ.S.'nin imza tarihinde Maçka, Tarabya ve Çelik Palas Otellerinde "maktu aylık + yüzde ile" çalışan sendikalı işçilerin 1.1.1984 tarihindeki maktu aylıklarına %25 zam yapıldıktan sonra ayrıca 2000 TL. zam verileceği kararlaştırılmış, bunun takip eden B ve C fıkralarında da muteakip yıl zamlarının bu ücrete ilave edileceği belirtilmiştir. Aynı maddenin 2 nci bendinde ise; Büyük Efes, Büyük Anakara ve Stat Otellerinde çalışan sendikalı işçiler için 1.1.1985 ve onu takip eden yıl için ücret zamları öngörülmüştür. Böylece Maçka, Tarabya ve Çelik Palas Otelleri için 1.1.1984 tarihinden itibaren üç yıl için zam getirildiği, diğer oteller için ise zam başlangıcının 1.1.1985 tarihi alınmak suretiyle iki yıl için zam verildiği görülmektedir. Her ne kadar iki yıl için yapılan bir T.İ.S. ile geriye gidilerek yürürlük kapsamının genişletilmiyeceği düşünülürse de buradaki düzenlenmenin özelliklerini dikkate almak gerekir. dava konusu yapılan Maçka ve Tarabya otellerindeki önceki T.İ.S.'nin 31.12.1983 tarihinde sona erdiği, diğer otellerdeki T.İ.S.'nin ise daha sonraki tarihlerde son bulduğu ve 2822 sayılı T.İ.S. Grev ve Lokavt Kanunu ile işletme T.İ.S.'ne yer verildiğinden ve davalı işverene ait yukarıda adları yazılı otellerin tamamı için tek bir işletme T.İ.S. yapılabileceğinden, bu hal karşısında T.İ.S.leri önceden sona eren, fakat bu yerlerin işletme dışında mütalaası mümkün olmadığından zorunlu olarak bu iki işyerinde çalışan işçilerin mağdur olmamaları için ücret zamları 1.1.1984 tarihinden başlatılmıştır. Bu düzenleme 2822 sayılı Kanunun 7 nci maddesindeki üç seneyi tecavüz etmediği için de yasaya aykırı bir yönü yoktur. Böyle olunca T.İ.S.'nin 2822 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesine uygun olarak düzenlenen 6 ncı maddesinin 1 inci fıkrasının "bu T.İ.S.'nin imzalandığı tarihte Toleyis Sendikasına üye olan işçiler sözleşmenin yürürlük tarihinden itibaren yararlanırlar" hükmü uyarınca dava konusu iki işyeri bakımından 1.1.1984 tarihinden sonra işe giren işçilerin de sendikaya üye oldukları tarihten itibaren 1984 yılı için öngörülen ücret zammından yararlanmaları gerekir. Ancak bunun için yine işçinin 1984 yılı içinde sendikaya üye olmuş ve imza tarihi olan 1.1.1986 tarihinde çalışmakta olmak koşullarının gerçekleşmesi lazımdır. Davada sözkonusu edilen önceki dava bu işyerlerini de kapsamakla beraber onun konusu 1.1.1985 tarihinden sonra işe giren işçilerin sendikaya üye oldukları tarihten itibaren 1985 yılı ücret zamlarından yararlanabileceklerine ilişkin olup, bu davaya etkili değildir ve bu bakımdan kesin hüküm oluşturmaz.
O halde Maçka ve Tarabya Otellerinde "maktu aylık + yüzde ile" çalışan ve 1.1.1986 tarihinde sendika üyesi olan ve 1.1.1984 tarihinden sonra işe giren işçilerin sendikaya üye oldukları tarihten itibaren T.İ.S.'nin 28 inci maddesinin 1-A fıkrasındaki ücret zammından yararlanmaları gerektiği şeklinde hüküm tesisi gerekirken aksine düşünceyle ve yazılı şekilde bu yöndeki isteğin reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: 1- Temyiz olunan hükmün yukarıda gösterilen nedenlerle bozularak ortadan kaldırılmasına,
2- Dava konusu edilen Maçka ve Tarabya Otellerinde "maktu aylık + yüzde ile" 1.1.1984 tarihinden sonra işe girip ve yine 1984 yılı içinde sendikaya üye olana ve imza tarihi olan 1.1.1986 da çalışmakta bulunan işçilerin sendikaya üye oldukları tarihten itibaren 1984 yılı zammından yararlanabileceklerinin tespitine,
3- Harç peşin alındığından ayrıca harç alınmasına gerek olunmadığına, davacı tarafından yapılan (4350 TL) yargılama gideri ile davacı yararına takdir olunan 11000 lira maktu ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine 2822 sayılı Kanunun 60 ıncı maddesi uyarınca KESİN OLARAK, (...) 25.2.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy