(1475 S. K. m. 17)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem, kötüniyet ile maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Davacının Belediyede mutemat işlerinde çalıştırıldığı sırada tanzim ettiği işçi istihkak bordrolarına işçilerin imzasının alınması gerekirken, onların yerine kendi imzaladığı gibi, işçilere para ödemesi yaparken de tam olarak ödeme yapmayıp kesintili olarak ödeme yaptığı halde tam ödeme yaptığı halde tam ödeme yapılmış gibi bordroda gösterildiği ve 28.4.1893 tarihinde işçilerin şikayeti üzerine paraya el konulduğunda 51.209.-TL noksan ödemenin tespit edildiği, davacının özellikle 6.6.1983 tarihli Fon İşleri Yardımcısına verdiği ifadesiyle dava dilekçesindeki açaklamasından anlaşılmaktadır.
Davacının üzerine atılan bu suçtan delil yetersizliğinden beraat etmesi ve olayın tespitinden sonra işçilere dağıtılmayan paranın dağıtılmak üzere Belediyeye iade edilmek istenmesi davacının İ.K.'nin işverene tazminatsız fesih hakkını tanıyan 17. maddenin 2. fıkrasındaki ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranmış olduğunu ve bu sebeple haklı feshin sonuçlarını ortadan kaldırmaz.
Davacının tespit edilen bu fiilerini doğruluk ve bağlılıkla bağdaştırmak mümkün değildir. Öbür yandan beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz. Bu itibarla davacının davasının reddi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması yasaya aykırıdır.
2- Kaldı ki kabul şekil itibariyle de fesihte kötüniyet tazminatını gerektirecek hiçbir husus bulunmadığı halde bu tazminatların hüküm altına alınmış olması da ayrı bir hatadır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, 18.3.1987 gününde oybirliği ile karar verildi. *
Full & Egal Universal Law Academy