(506 S. K. m. 26)
Dava: Davacılar, murislerinin meslek hastalığı sonucu ölümü üzerine uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinda davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacıların desteğinden mahrum kaldıkları, işçi sağlığında uğradığı %50 maluliyet üzerinden maddi tazminatını davalar açarak almıştır. Evvelce alınan tazminatlar genel çalışma gücünden kaybedilen %50 oranındaki maluliyetin karşılığı olduğuna göre muris işçi kaybedilen maluliyet dışındaki çalışma gücü karşılığı kazancından gelir sağladığına göre davacıların destek zararı hesabı yapılırken bu hususun gözönünde bulundurulması gerekir. Davacıların gerek eylemli çalışma, gerekse emeklilik döneminde tam güçle gelir sağladığı düşünülemez. Yukarıda belirtilmeye çalışıldığı gibi davacıların murisinin % 50 çalışma gücünün karşılığı tazminat kendisine veya mirasçılarına ödendiğine göre, kaybedilmeyen ve karşılığı alınmayan %50 çalışma gücü karşılığı destek zararının davacılara kabul edilen oranlar üzerinden dağıtılması ve hesabın buna göre yapılması icap eder. Tam çalışma gücü üzerinden destek zararının hesabı hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, 2.4.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy