(1475 S. K. m. 26) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, ücret ve ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılarla toplanan delillere ve kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı zati eşyalarının da aynen iadesini istediği halde bu konuda bir karar verilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.
3- Borçlar Kanunu'nun 325'inci maddesine göre, İş sahibinin işe kabulde temerrüt etmesi halinde, işçi taahhüt ettiği işi yapmaya mecbur olmaksızın mukaveledeki ücreti isteyebilirse de, işi yapmadığından dolayı tasarruf ettiği yahut diğer bir iş ile kazandığı ve kazanmaktan kasten feragat eylediği şeyi mahsup ettirmeye mecburdur. Davacının durumu yüzünden bir Yasa hükmü çercevesinde yeterli bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Davacı gemi kaptanı olup bakiye sözleşme süresi içinde iş bulup kazanç sağlayabileceği düşünülebilir. Nitekim davacı şahitlerinden biri birlikte iş arayıp bulduklarını söylemişse de, diğer bir şahit Ayvansaray'da davacı ile birlikte iş bulduklarını, fakat ücreti az gördükleri için o işe girmek istemediklerini bildirmiştir. Mahkemece bu şahit ifadesi üzerinde durulup bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu husus ve işi yapmadığından dolayı tasarruf ettiği şeyler de dikkate alınmak suretiyle bir değerlendirme yapılmalı ve bu suretle elde edeceği kazançlar, gerekirse bilirkişi aracılığı ile tespit ettirilerek hüküm altına alınan ücret alacağından tenzil edilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen 2 nolu bent yönünden davacı, 3 nolu bent yönünden davalı yararına BOZULMASINA, 14.4.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy