(274 S. K. m. 20) (2821 S. K. m. 29, 30)
Dava: Davacı, eski işine veya benzeri bir işe alınmamasına karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme davacının eski işine alınmasına karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nin 438. maddesi uyarınca duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıya ait işyerinde çalışmakta iken 20.10.1968 tarihinde mensubu bulunduğu sendika yönetiminde görev almak suretiyle işyerinden ayrılmış ve sendika yöneticiliğinde çalışmasını sürdürerek 4.12.1983 tarihinde bu görevden ayrılarak işe alınması için işverene müracaat etmiş, işverenin işe almaması nedeniyle bu davayı açarak işe alınmasını istemiş, mahkemece de istek kabul edilmiştir.
Konu, eski 274 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 20. maddesi ile yeni 2821 sayılı Kanun'un 29. maddesinin birinci fıkrasının uygulanması ile ilgilidir. Sözü edilen bu yasa maddelerinde sendikadaki görevinden ayrılıp orada yazılı süre içinde işe alınmasını isteyen işçiyi işverenin o andaki şartlarla eski işine alınmasını isteyen işçiyi işverenin o andaki şartlarla eski işine veya eski işine uygun diğer bir işe öncelikle alma zorunda olduğu yazılı ise de, işverenin bu zorunluluğa riayet etmemesi halinde mahkemece işe alınmasına karar verilebileceğine dair Kanun'da herhangi bir hüküm yer almamıştır. İşe iade hususu ancak temsilciler için sözkonusudur. Bunun dışında işe iade müessesesi yoktur. Böyle durumlarda işçi ancak işe alınmaması sonucu Kanun'dan ve sözleşmelerden doğan haklarını isteyebilir. O halde dava reddedilmek üzere bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.5.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy