(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, fazla çalışma ve yıllık ücreti izin parası, pazar ve bayram gündelikleri ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1- Dosyadaki yazılarla toplanan delillere ve kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeblere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Kıdem tazminatına mevduata uygulanan en yüksek faizi getiren yasa hükmü 30.7.1983 de yürürlüğe girmiştir. Bu nedenle hüküm altına alınan kıdem tazminatına 4.8.1982 tarihinden 30.7.1983 tarihine kadar % 5, 30.7.1983 den sonrası için mevduata uygulanan en yüksek faize karar vermek gerekirken dava tarihi 4.8.1982 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizine karar verilmiş olması doğru değildir. Hüküm altına alının diğer işçilik hakları için de yine dava tarihinden 19.12.1984'e kadar % 5, bu tarihten sonrası için % 30 faize hükmetmek gerekirken, dava tarihinden itibaren % 30 faize karar verilmiş olması hatalıdır. Ancak bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Sonuç: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında yazılı kıdem tazminatına ilişkin faiz kısmınını kaldırılarak, yerine , "4.8.1982 den itibaren 30.7.1983'e kadar %5, 30.7.1983'den sonrası için mevduata uygulanan en yüksek faiz yürütülmesine" sözlerinin yazılmasına, diğer işçiik hakları için de "4.8.1982-19.12.1984 tarihleri arası için %5, 19.12.1984'den sonrası için %30 faiz yürütülmesi" sözlerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 8.9.1987 gününde oybirliği ile karar verildi. ***
Full & Egal Universal Law Academy