(1475 S. K. m. 13)
Dava: Davacı, kötü niyet ve manevi tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının iş akdi işveren tarafından 1475 sayılı İş Kanununun 13 üncü maddesine göre fesh edilmiş ve kendisine ihbar ve kıdem tazminatı ödenmiştir. Davacı bu defa dava dilekçesinde iş akdinin hamileliği nedeniyle bozulduğunu, bu sebeple feshin kötü niyet halini oluşturacağını iddia ederek, ayrıca kötü niyet tazminatı istemiştir. İş Kanununun 13 üncü maddesinin sondan bir önceki fıkrasında işçinin sendikaya üye olması, şikayete başvurması gibi sebeplerle işinden çıkarılması ve genel olarak hizmet akdinin fesih hakkının kötüye kullanıldığını gösteren durumlar kötü niyet hali olarak gösterilmiştir. Hamilelik nedeniyle fesih, işin verimliliği noktasından işverenin takdirine dayanan ve 13 üncü maddenin işveren fesih hakkı tanıyan hükmüne girmektedir. Bu itibarla olayda kötü niyet yoktur. Mahkemenin bazı ihtimalleri sayarak ve kötü niyet kavramını genişletici anlama gelecek şekilde isteği kabul etmiş olması isabetsizdir. O halde karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, 15.09.1987 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy