(1475 S. K. m. 26)
Dava : Davacı, temettü ikramiyesinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Davalı şirket ana sözleşmesinin 14/c maddesinde ... bakiye kârdan personele temettü ikramiyesi dağıtılacağı öngörülmüştür. Şirket Genel Kurulu'nun 16.2.1987 tarihli toplantısında 1986 yılı bakiye kârının personele dağıtılmasına ve dağıtılma şekline dair karar verilmiş ve bu konuda müdüre yetki tanınmıştır. Sözü edilen kararda kâr tevziinin halen çalışanlara yapılacağı belirtildiğinden 11.8.1986 tarihinde işten ayrılan davacıya ikramiye verilmemiştir. Gerçekten davacı karar tarihinde işyerinde çalışmamakta ve az önce belirtilen tarihte işyerinde ayrılmış ise de, bu durumun kendisine temettü ikramiyesi verilmesine engel teşkil etmemesi gerekir. Çalıştığı süre ile orantılı olarak bu ikramiyeden yararlanması icab eder. Davalı tek taraflı olarak davacıyı, çalışma karşılığı olan bu haktan yoksun bırakamaz. O halde çalıştığı süre ile orantılı olarak gerçekleşecek miktara karar verilmelidir. Yazılı şekilde davanın reddi doğru değildir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 5.11.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy