(2822 S. K. m. 6)
Dava: Davacı, hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - YHK tarafından yapılan ve 1.2.1982 ile 28.2.1985 tarihleri arasını kapsayan Toplu İş Sözleşmesi'nde hafta içinde bir gün izin verip de pazar günü çalışan işçilere zamlı ücret ödeneceğine dair bir hüküm yer almamıştır. Ancak YHK'nin 30.3.1983 tarihli ek kararı ile anılan şekilde çalışılan Pazar günü için % 60 zamlı ücret ödeneceği öngörülmüştür ve açılan davalarda % 60 zamlı pazar çalışması ücretinin 30.3.1983 tarihinden sonrası için verilebileceği ek kararın ondan önceki sereyi kapsamadığı kabul edilmiş ve o tür karar taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. (Ankara 4. İş Mahkemesi'nin, 28.11.1985 günlü, Esas,: 1985/73, Karar 1985/1268 sayılı kararı). Bunun üzerine sendika ve işveren temsilcilerinin birlikte imzaladıkları 2.5.1985 tarihli protokolle hafta içinde izin alıp Pazar günü çalışmış olan işçilere de % 60 zamlı ücret ödeneceği kararlaştırılmıştır. Ne var ki, bu protokolün sözü edilen toplu iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapıldığı görülmektedir. Sözleşme süresi bittikten sonra geriye doğru o sözleşmenin kapsadığı dönem için protokol yapılamayacağı için böyle bir protokol davalıyı bağlamaz. Bu itibarla 30.3.1983 tarihinden önceye ait pazar çalışmaları için % 60 zamlı ücrete karar verilmiş olması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 23.11.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy