(818 S. K. m. 41, 44) (506 S. K. m. 10)
Dava: Davacı, iş kazasından doğan maddi ve manevi zararın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 506 sayıı Sosyal Sigortalar Kanunu mecburi sigortalılık esasını benimsemiştir. Başka bir ifade ile hizmet aktine dayanarak bir işveren tarafından çalıştırılan kimseler sigortaya bildirilsin veya bildirilmesin sigortalı sayılmıştır.
Aynı Kanun'un 10. maddesinde, çalışanların Kurum'a bildirilmemesi halinde dahi, bildirilmeden önce meydana gelen iş kazası-meslek hastalığı durumlarında da, sigorta yardımlarının Kurumca sağlanacağı kabul edilmiştir. Bu itibarla, dava konusu olayın re'sen veya taraflarca Sosyal Sigortalar Kurumu'na bildirilmesi ve davacıya gelir bağlanıp bağlanmayacağı sorulup, bağlandığı takdirde bunun peşin sermaye değerinin hesaplanan maddi tazminattan düşülmesi gerekir. Mahkemece bu yönün dikkate alınmamış olması usul ve yasaya aykırı olup, karar bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan manevi tazminata ilişkin bölümün ONANMASINA, 28.3.1988 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy