(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, yerinde görülmeyen davayı reddetmiştir.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalının savunmasına dayanak yaptığı, iş aktinin davacı tarafından feshedildiği ve ihbar-kıdem tazminatlarının ödendiği ifadelerini içeren ibranemedeki imzanın davacıya ait olmadığı bilirkişi incelemesi ile sabit olduğuna ve davacının iş aktinin kıdem tazminatına hak kazanmıyacak şekilde sona erdiği davalı tarafından başka delillerle de ispat edilemediğine göre, gerçekleşecek olan ihbar ve kıdem tazminatına karar vermek gerekirken, ispat külfeti kendisine düşmeyen ve sadece duyguya müstenit beyanda bulunan davacı şahitlerinin ifadelerine göre ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi isabetli görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen sebepten davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 16.6.1988 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy