(506 S. K. m. 4, 79)
Dava: Davacı, iş kazası sonucu ölen işçinin mirasçılarına hükmen ödenen paranın davalılardan rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Yerel Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılarla toplanan delillere ve kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeblere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Olayda davacı durumunda olan işveren % 25, ve davacı işveren aleyhine evvelce dava açan muris işçi % 25 ve davalılar da % 25'er kusurlu bulunmuşlardır. Davalıların bu rücuan alacak davasında işverenin ve muris işçinin kusurundan sorumlu tutulamayacakları, sadece kendi % 25'er kusurlarından sorumlu oldukları açıktır. Davalıların % 25'er kusur oranlarına isabet eden miktarların daha az olması gerekirken daha fazla miktarlara karar verilmiştir. Nitekim davacı ödedikleri toplam tazminatın 2.272.346 TL. olduğunu bildirerek istekte bulunmuştur. Bu miktara göre hükümdeki miktarlar kesinleşmiş olmaz.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebebden davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 5.7.1988 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy