(1475 S. K. m. 12, 35, 49)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 1475 sayılı İş Kanunu'nun 49. maddesine göre, işçinin işyerine girdiği günden başlayarak, deneme süresi de içinde olmak üzere en az bir yıl çalışmış olanlara yıllık ücretli izin verilir. Buna göre bir yıl çalışması olmayanlar yıllık ücretli izine hak kazanamaz. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının çalışmasının bir yılı doldurmadığı görülmektedir. Bu nedenle yıllık ücretli izine hak kazanmamıştır. Şu halde, yıllık ücretli izin isteğinin reddine karar vermek gerekir. Aksine hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.
3- İşçi, ihtirazi kayıt dermeyan etmeksizin bordro mucibi almış olduğu fazla mesai ücretleri dışında o ay içinde daha fazla mesai yaptığını ileri sürerek istekte bulunamaz. Yargıtay içtihatları bu yöndedir. Dosyada bulunan bazı aylara ait ücret bordrolarında fazla mesai ödemelerinin mevcut olduğu görülmektedir. Uyuşmazlık konusu süreye ait tüm aylık bordrolar getirtilerek ödeme yapılan ve yapılmayan aylar tespit edilmeli ve fazla mesai ödemesi bulunmayan aylar için gerçekleşen fazla mesai ücretlerine karar verilmeli, fazla mesai ödemesi bulunan aylar için ise fazla mesai ücreti isteği reddidilmelidir. Bu yönde yeterli ve gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy