(1475 S. K. m. 17)
Dava: Taraflar arasındaki ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdn alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.5.1989 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına avukatı O.K. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Davacının evini terk ettiğini iddia ettiği karısını ve çocuklarını aramak üzere geçen süre zarfındaki işe devamsızlığı, haklı sebebe dayanan bir devamsızlık olarak kabul edilemez. Kaldı ki, karısının ve çocuklarının evi terk ettiği ve bunları takriben 30-40 gün süre ile aradığı iddiası da kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlamamıştır.
Bu nedenle işveren fesihte haklı olduğundan davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
2- Kabule göre de, fesih tarihi itibariyle ve her yıl için ödenecek kıdem tazminatı için tavan sınırı açılarak hesap yapılmış olması yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 24800 lira duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.5.1989 gününde oybirliği ile karar verildi. *
Full & Egal Universal Law Academy