(1475 S. K. m. 14, 17)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Hizmet aktinin işyeriyle ilgili olmayan bir suçtan tutuklanması nedeniyle işe davamsızlıktan feshi halinde, işçinin kıdem tazminatına hak kazanabilmesi, son yıllarda oluşan Yargıtay içtihatlarıyla kabul edilmiştir. Bu nedenle faiz başlangıcı yeniden iş talep tarihi olan 12.9.1985 tarihi değil, temerrüt tarihi alınmak gerekir. Olayda temerrüt durumu dava açılmakla gerçekleşmiş olduğundan, hüküm altına alınan kıdem tazminatına dava tarihi olan 17.6.1988 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizine hükmetmek gerekir. Mahkemece de hükmedilen kıdem tazminatı için dava tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizine hükmedildiğine göre; ayrıca karar altına alınan kıdem tazminatı miktarı için gecikme süresine göre 12.9.1985 tarihinden dava tarihi olan 17.6.1988 tarihine kadar en yüksek mevduat faizi üzerinden hesaplanan 2.465.502 lira faizin takdiren % 50'si indirilerek (1.232.781 ) liranın davalıdan tahsiline karar verilmesi yasalara aykırıdır. Bu nedenle karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın 2'nci bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma dışında kalan kısmın ONANMASINA, 22.5.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy