(1475 S. K. m. 14, 17)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1- Yapılan soruşturmaya, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Hizmet aktinin, işyeriyle ilgili olmayan bir suçtan tutuklanması nedeniyle işe devamsızlıktan feshi halinde işçinin kıdem tazminatına hak kazanabilmesi son yıllarda oluşan yargıtay içtihadları ile kabul edilmiştir.
Bu nedenle faiz başlangıcının fesih tarihi değil, temerrüt tarihi alınması gerekir. Olayda temerrüt durumu dava açılmakla gerçekleşmiş olduğundan, hüküm altına alınan kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren yüksek mevduat faizine hükmedilmesi gerekirken daha önceki fesih tarihinden faize başlangıç alınması hatalı ise de, bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılması gerektirmediğinden, karar, usulün 438'nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Sonuç: Hüküm fıkrasında hükmolunan kıdem tazminatına faiz başlangıç tarihi (9.11.1988) silinerek yerine (19.12.1988) tarihinin yazılması süretiyle kararın düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 29.5.1989 gününde oybirliği ile karar verildi. *
Full & Egal Universal Law Academy