(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, kıdem tazminatı dava devam ederken ödenmiş olduğundan, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Ödenmeyen kıdem tazminatı için aradan geçen süreye göre, mevduata uygulanan en yüksek faizin ödenmesi gerekeceği 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi 2869 sayılı Yasa'yla değişik 11. fıkrası gereğidir. Bu hükme göre, ödemesi gereken faiz, emeklilik tarihinde yürürlükte olan mevduata uygulanan faiz miktarıdır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulamasına göre, faiz miktarlarının yıllık dönemler itibariyle gözönünde tutulması gerekir. Böyle olunca, emekli olduğu tarihten paranın ödendiği 19.12.1988 tarihine kadar geçen dönemdeki yıllık en yüksek faiz oranları üzerinden gecikme faizinin hesap edilerek bulunacak miktarın hüküm altına alınması gerekir. Mahkemenin ödenmeyen süre içinde yürürlüğe konulan faiz oranlarından ödeme tarihindeki en yüksek faiz oranını esas alarak hüküm tesis etmesi doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.06.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy