(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1 - Davalı işi davacının bıraktığını ileri sürmüş, iş müfettişine verdiği ifadede ise, davacının işyerindeki davranışları, geçimsizliği ve yaptığı işin beğenilmemesi nedeniyle işten çıkarıldığını beyan etmiştir. Buna göre duruşmadaki beyanı ile iş müfettişine verdiği beyanı arasında fesih sebebi bakımından çelişki vardır. Bundan başka haklı fesih sebebini işverenin ispat etmesi gerekir. Davalı işveren ileri sürdüğü fesih sebeplerini ispat edememiştir. Dinlettiği, tanıklar bu konuda açık bir bilgi verememişlerdir. Böyle olunca davacının hizmet süresine göre gerçekleşecek ihbar ve kıdem tazminatına karar vermek gerekir. Bu konuda ispatla davacının yükümlü tutulması isabetli değildir.
2 - Davacının isteğinin içinde hafta tatili çalışma ücretinin de olduğu anlaşılmaktadır. Bunun için davacıya ispat imkanı tanınmak, varsa göstereceği deliller ve tanıklar dinlenmek ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 7.11.1989 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy