(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: İşyeri işçilerinden olan davacının, yanındaki diğer işçilerle birlikte gece sarhoş bir vaziyette işletmenin misafirhanesine geldikleri, ancak kapının kapalı olduğunu görünce nizamiye kısmına yöneldikleri ve orada karşılaştıkları gece bekçisine, müessese müdürüne ve santral memuruna hakaret ettiği, hakarete uğrayan bekçinin karakola şikayet etmesi, ertesi günü sabahı müessese müdürünün ifadelerini aldığı tanıkların duruşmada birbirini tamamlayan beyanları gibi delillerle sabit olmaktadır. Bu durum, 1475 sayılı İş Kanununun 17/2 bendinin (ç)fıkrasındaki işverene fesih hakkı tanıyan hareketi oluşturur. Böyle olunca, olayda haklı nedenle fesih söz konusu olacağından davacı ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamaz. Aksine hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir. Beraat kararı niteliği itibariyle sonucu değiştirmez.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle hükümün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.11.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy