(2821 S. K. m. 31) (1475 S. K. m. 13)
Dava: Davacı, sendikal tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddine.
2 - Davacının temyizine gelince:
Davacı, davalı işverenin, işyerinde çalışan sendikalı işçilerin sendikadan istifa etmelerini istediğini, bunun üzerine bir kısım işçinin sendikadan istifa ettiğini, kendisinin de arasında bulunduğu bir kısım işçinin ise istifa etmediğini, istifa etmeyen işçilerin hizmet akitlerini feshettiğini iddia ederek 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31/son maddesi uyarınca tazminat istemiştir.
Mahkemece, maddi olay davacının ileri sürdüğü gibi kabul edilmekle beraber, olayın sendikal faaliyet olarak mütalaa edilemeyeceği, bu nedenle anılan Kanunun 31. maddenin uygulanmasının söz konusu olamayacağı, bunun kötüniyet teşkil edeceği gerekçesiyle 1475 sayılı İş Kanununun 13/son'dan bir önceki fıkrası uyarınca kötüniyet tazminatına karar verilmiştir.
Ancak, 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 5. fıkrası hükmü 2.6.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3449 sayılı Kanunla değiştirilmiş ve bu değişiklikle işçilerin, sendikaya üye olmaları veya olmamaları halinde de aynı maddenin son fıkrası hükmünün uygulanacağı öngörülmüştür. Davacının hizmet akdinin feshi anılan yasa hükmünün değişikliğinden sonra gerçekleştirilmiştir. Şu halde, olayda İş Kanununun 13/son'dan bir önceki fıkrası hükmü değil, Sendikalar Kanununun 31. maddenin 5. fıkrası ve son fıkrası hükümlerinin uygulanması gerekir. Bu husus dikkate alınmaksızın hüküm tesisi yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.1.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy