(1475 S. K. m. 42)
Dava: Davacı, kıdem, kötüniyet ve ihbar tazminatı, ücret alacağı hafta ve bayram tatili gündelikleri ile fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı tanığının beyanına göre, hafta sonlarında, iki bekçinin Cumartesi ve Pazar günlerinde, nöbetleşe çalıştıkları, buna göre birinin Cumartesi gecesi nöbet tuttuğunda diğerinin istirahatli olduğu, Pazar gecesi de aynı şekilde birinin nöbete kalıp diğerinin istirahatli olduğu anlaşılmaktadır. Böyle olunca haftada bir gün hafta tatili izni kullandıklarının kabulü gerekir. Bunun sonucu olarak da hafta tatili çalışma ücretine karar verilmesi isabetli olmaz. O halde, hafta tatili çalışma parası isteğinin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 28.3.1991 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy