(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 41, 49)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ile bayram, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılarla toplanan delillere ve kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı işyerinde gün aşırı 24 saat kalmak suretiyle çalışmıştır. Bu çalışma tarzına göre bir hafta 3 gün, müteakip hafta 4 gün çalışmış olmaktadır. Bilirkişi, haftalık normal çalışma sürelerini tenzil ettikten sonra çalıştığı günlerde günde iki saat de dinlenme süresini mahsup etmek suretiyle fazla mesai saatlerini tesbit etmiştir. Ancak işin niteliği ve tabii ihtiyaçlar için geçecek süreler gözönünde tutulduğunda günde 4 saat dinlenme molası verileceğinin kabulü uygun olur. Nitekim daha önce Yargıtay incelemesinden geçerek onanmış olan davalarda dinlenme süresi 4 saat olarak kabul edilmiştir. Buna göre davacının 3 gün çalıştığı haftalarda haftada 15 saat, 4 gün çalıştığı haftalarda haftada 35 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmelidir. Bu miktarlar üzerinden karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerden BOZULMASINA, 08.04.1991 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy