(1475 S. K. m. 13, 14, 17, 41, 42, 49)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, hafta ve genel tatil gündelikleri ile fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılardan Cevat ve Fehmi avukatları tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılarla toplanan delillere ve kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı işyerinde işçi olarak çalışmakta iken yine aynı işyerinde işçi olarak çalışan kendi kardeşini dövmüş, bunun üzerine işveren iş aktini feshetmiştir. Bu durum 1475 sayılı İş Kanununun 17/II. bendinin (ç) fıkrasındaki işverenin başka işçisine sataşması halini oluşturur. Böyle olunca da fesih haklı nedene dayanmış olacağından davacı ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamaz. Buna rağmen bazı düşüncelerle ihbar ve kıdem tazminatına karar verilmiş olması, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, 22.05.1990 günüde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy