(818 S. K. m. 76, 83) (1475 S. K. m. 26, 35, 41, 42)
Dava: Davacı, fazla çalışma parası ile bayram, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı hazine avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Fazla mesai ücreti konusunda borç ve alacak, fazla mesainin yapıldığı anda doğmuş olur. Talep hakkı da alacak muaccel olduğu anda doğar. Öte yandan bir borç, B.K.'nun 76. maddesine göre ifa için bir müddet tayin edilmiş ise, bu müddetin son günü muaccel olur. Olayda davacıya ücretlerinin ay sonunda ödendiği anlaşılmaktadır. Şu durumda başkaca bir anlaşma mevcut olmadığına göre, fazla mesai ücretinin de ayın son günü ödenmesi gerekecektir. Böyle olunca fazla mesai ücreti, fazla mesainin yapıldığı ayın son günü, yani vadenin hululu günü muaccel olacaktır. B.K. 83 maddesinde, başkaca bir şart olmadığı takdirde, borcun vadenin hululu günündeki rayici üzerinden memleket parası ile ödeneceği yazılıdır. O halde, ücretin Mark olarak ödeneceğinin kararlaştırıldığı bu olayda, başkaca bir şart da olmadığına göre, davacının fazla mesai ücretlerinin fazla mesainin yapıldığı o ayın son günündeki kur karşılığı Türk parası ile ödenmesi icap edecektir.
Hafta tatili, Ulusal Bayram ve Genel tatil günleri gibi çalışma ücretleri için de aynı esas söz konusudur. Buna rağmen dava tarihi vadenin hulul tarihi kabul edilerek, dava tarihindeki kur üzerinden Türk parasıyla hesaplar yapılarak ona göre karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, 08.06.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy