(1475 S. K. m. 13)
Dava: Davacı, ikramiye farkı ile kıdem ve kötüniyet tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,. davacının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.
2 - Davalının temyizine gelince: İşyerinde uygulanan önceki TİS. 31.3.1990 tarihinde sona ermiştir. Bunu takip eden TİS. 1.4.1990 tarihinden itibaren yürürlüğe konulmuştur. TİS'nin imzalanması tarihi 6.6.1990'dır. Davacının hizmet akti 30.3.1990 tarihinde ihbar ve kıdem tazminatı ödenerek fesih olunmuştur. Davacı yeni TİS'nin yürürlüğe girmesinden bir gün önce feshin kötüniyete dayandığını iddia ederek kötüniyet tazminatı ile kıdem tazminatı farklarını istemiştir.
Mahkemece, kötüniyet tazminatı ispat edilemediğinden reddedilmiş, fakat, yeni TİS'nin yürürlük başlangıcı ihbar öneli içinde kaldığından bahisle davacının bu TİS'den yararlanması gerektiği sonucuna varılarak yeni oluşacak ücretine göre gerçekleşecek kıdem tazminatı farklarına karar vermiştir.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, 1475 sayılı İş Kanununun 13. maddesinin (C) bendinin 2. fıkrasına göre; işveren, işçinin ihbar önellerine ait ücretini peşin vermek suretiyle hizmet aktini fesih edebilir. Bu suretle fesihler de Yargıtay uygulamaları gereğince fesih bu yoldaki iradenin karşı tarafa ulaşmasıyla gerçekleşir. Bunun sonucu olarak ta, kural olarak işçi ihbar önelinin beklenmesi suretiyle önel içinde gerçekleşecek olan yeni haklar nedeni ile istekte bulunamaz. Ancak, davacının iddia ettiği gibi, feshle işverenin ihbar öneli içinde doğacak yeni haklardan işçiyi yararlandırmamak amacı ile hareket ettiği anlaşılırsa o takdirde işçinin önel içinde gerçekleşen haklara göre istekte bulunması mümkündür. Olayda her ne kadar söz konusu edilen yeni TİS'nin yürürlüğe girdiği tarih fesih tarihinden bir gün sonra 1.4.1990 tarihi ise de, bu sözleşmenin imza tarihi 6.6.1990'dır. 2822 sayılı TİSGLK.nun 9. maddesine göre ise, TİS'nin imzalanması tarihinde taraf sendikaya üye olanlar imza tarihinden geriye doğru yararlanabilirler. Davacı, imza tarihinde işyerinde çalışmaması nedeniyle sendika üyeliği devam etmemektedir. Öte yandan fesih tarihine ve davacının hizmet süresine göre gerçekleşecek olan ihbar öneli de imza tarihini kapsamamaktadır. Diğer bir ifade ile sözleşmenin imza tarihi ihbar öneli içinde kalmamaktadır. Bu durumda davalıyı kötüniyetle kabul etmekde mümkün değildir. Bu nedenle davacı sonraki TİS'den faydalanamaz. O halde, kıdem tazminatı farkına ilişkin isteğinde reddine karar vermek gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA,peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 8.4.1991 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy