(1475 S. K. m. 14, 35, 49, 50)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ücret farkı, sigorta primi ile fazla çalışma ve yılık ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılarla toplanan delillere ve kararın dayandığı kanuni gerektirici sebelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı işe giriş ve çıkış tarihleri arasında 15 ayı oluşturan süre içerisinde Türkiye'de iki ay izin kullandığını dava dilekçesinde açıkça belirttiğine göre fazla mesai hesabına bu iki aylık sürenin dahil edilmiş olması doğru değildir.
3 - 1475 sayılı İş Kanunu'nun 49/1 maddesine göre yıllık ücretli izin için en az bir yıl çalışmış olmak gerekir. Bir yıldan artan süre için orantılı olarak yıllık ücretli izin hesap edilemez.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 24.1.1991 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy