(506 S. K. m. 26) (818 S. K. m. 125, 332)
Dava: Davacı, iş kazasından doğan maddi ve manevi zararın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi uyarınca duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İş kazası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesine ilişkin davalar B.K.'nun 125. maddesine göre 10 yıllık zamanaşımına tabidir. Zira bu tür tazminat davaları akte aykırı hareketten doğan tazminat davalarıdır. Akte aykırı hareketten doğan tazminat davaları ise 10 yıllık zamanaşımına tabidir. Bu durum BK.nun değişik 332. maddesinin 2. fıkrası hükmünde de açıklığa kavuşturulmuştur. Bu husus gözönünde tutulmadan davanın bir yıllık zamanaşımından reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebebten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.11.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy