(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 58)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, hafta ve genel tatil gündelikleri ile fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ile genel tatil çalışma ücreti istekleri ibraname kapsamında bulunduğu ve bu ibranameye göre ödenmiş olduğu gerekçesi ile reddedilmişse de, sözü edilen ibranamede, ödeme yapılan hak türleri ve her biri için ne miktar ödeme yapıldığı açıkça yazılı değildir. Özellikle yıllık izin kullandırıldığının İş Kanunu`nun 58`nci maddesi uyarınca orada belirtilen yönetmeliğe göre, tutulacak kayıtın ispat edilmesi gerektiği gibi, iznin kullandırılmayıp, ücretinin ödenmesi de yine aynı düzenlemeye paralel olarak, yazılı bir belge ile ispat edilmesi gerekir. İbranamede izin ücretinin ödendiği açıkça yazılı olmadığından, izin parasının ödendiğinin kabulünde isabet olamaz. Öte yandan ibranamede ihbar ve kıdem tazminatının da ödendiği yazılıdır. Oysa bordroda bu hak türlerinin tamamının ödenmediği, kısmi ödemede bulunduğu, dava sonucu ortaya çıkmıştır. Böyle olunca fazla mesai ve tatil günleri çalışma ücretinin ödendiğinin kabulü için sözü edilen ibraname, yeterli değildir. Bu nedenle, yıllık izin ücreti ile, fazla mesai ve tatil çalışma ücretleri bakımından mevcut deliller değerlendirilerek gerçekleşecek miktarlara karar vermek
gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 04.02.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy